baslangic guzeldi...gunesli gunlerdeki eglenceli zamanlar,mensei ve sonu belli olmayan anlik dostluklar, muallakta bir gelecek ve sonsuz bir huzur...gelecek ve insanlar biraz sekillendikce artan bir umutsuzluk ve bir daha asla uzerimizde parlamayacak olan gunes...olanca gucumuzle kiyisina kadar kostugumuz sisin ardindaki ucurum ve biz...ilk once onlar vardi, sonra ben simdi ise saygiyla animsanacak hicbir hatira kalmadi bellegimde.bedenimin ve ruhumun nasil nasir tuttugu ve sonunda nasil dağlar kadar guclu oldugum ise baska bir hikayenin konusu oldu artik.o eski ben benden bile cok uzakta ve yabanci...bazen gulumseyip icimde birseyleri kipirdatsa da sadece tanidik gelen bir sima su anda kendi gecmisim guzel gunlerin hatirasinda nefesi soluk, bakislari kacamak,uyusmus ve unutulmus...